یک روز خزان پاییزی پرستویی در حال مهاجرت دیدم به او گفتم:

چون به دیار یارم میروی به او بگو دوستش دارم و منتظرش می مانم .

بهار سال بعد پرستو نفس نفس زنان آمد

وگفت :

دوستش بدار ولی منتظرش نمان.