زندگی یعنی . . . بخندی هر چند غمگینی . . .

ببخشی هر چند مسکینی . . .

فراموش کنی هر چند که دلگیری . . .

اینگونه باید زیست هر چند آسان نیست . . .

زندگی آنقدر ابدی نیست

که

هر روز بتوان مهربان بودن را به فردا انداخت . . .

یک عمر آرزوی پرواز داشتم

حالا

که وقتش شده یادم آمد که

بالی برای پرواز کردن ندارم

برای بعضی از دردها

نه میتوان گریه کرد

نهمیتوان فریاد زد

برای بعضی از دردها گاه میتوان

نگاه کرد

سکوت کرد

و

شکست.....

حتی خودم

من این مرده ای هستم

که

قلبش را به دیگران داد

تا

زودتر به مرگ برسم

ولی

تازه فهمیدم

که روح سرگردان شدم

برای دوستام

شادیای دوران گذشته

خانوادم

خندهام

.

.

.

.

.

.

. در آخر خودم

که سوختم

خدا جون دوست دارم زودبیام پیشت

اما

میترسم چون

لغزش زیادی داشتم

کمکم کن......

خدایا دوست زمینی هم ندارم

تا وقتی

میخواهمش بگوید:

دوستم . عزیزم. نازنینم

من کنارت هستم

اینقد غم نخور با من باش.

روزگارم بارانیست

ببار باران شاید از حال من که بارانیست

زمین سیر شود