ترانه هایم را میسوزانم

اما داغ داشتن چشمان تو را تا ابد با خود میکشانم

تو گفتی من ((نفسم))

خوب میدانم دروغ بود

چشمان زیبایت لحظه گفتن این حرف بی فروغ بود

تو که به خرابه های دل من سر زدی

چرا بی مقدمه از جداییحرف زدی؟

تو که میدانستی من دیوانه ات میشوم

چرا از نفس نفس دم زدی؟

من که روزی صد یار از تو با خودم حرف زدم

اما حتی یک بار نامت را از دفترم خط نزدم

تو که این را میدانستی چرا رهایم کردی؟

چرا مرا فدای هوس بازی هایت کردی؟