|
Romans |
|||
|
چهارشنبه 27 اردیبهشت 1391 :: 20:12 :: نويسنده : too123
دلم گرفته..نمیدونم چمه اما ی حس خاص ی.. چ جور بگم؟ی غم انگار ی غمی تو دلم هست..انگار خدا ولم کرده که نه با توجه به مطلب قبلی که گذاشتم خدا ولم نکرده گویا من ولش کردم که اینطور دلم نا آرومه.. دلم گرفته..احساس میکنم دوباره برگشتم به همون زمانی که هر چی دعا میکنم دعام برآورده نمیشه خدایا دستم ول نکن اگ تو ولم کنی هیچکیو جز تو ندارم اگ تو ولم کنی هیچکی دستمو نمیگیره و بلندم نمیکنه...خدایا بدون تو من هیچم به نادانیم نگاه نکن به بیمعرفتیم نگا نکن به اینکه هر دفعه بهت قول میدمو زیرش میزنم نگا نکن خدایا میدونی چقد دوست دارم..بینهایت دوستت دارم خدای من..بی نهایت..
چهارشنبه 27 اردیبهشت 1391 :: 20:10 :: نويسنده : too123
دوباره دلم هوای نوشتن کرد..دوباره دلم خواست تا بنویسم تا شاید کمی از بغض این دلم کم بشه..البته امروز ناراحت نیستم اتفاقا بر عکس خیلیم خوشحالم و هزاران هزار بار و حتی خیلی خیلی بیشتر خدا رو شکر میکنم که بازم مثل همیشه هوامو داشته و مثل همیشه یهویی خوشحالم کرد..این احساسو دوست دارم چون هم احساسی که خدا حواسش بهم هستو دعاهامو وقتی که انتظار ندارم برآورده می کنه و اینجور بی نهایت خوشحالم میکنه هم حس...خیلی وقت بود نمیدونم چند وقتو چند روز انقدر از گذر این روزا ناراحت بودم که حسابش دستم نیست که چند روز اما انقدر میدونم که ماهها گذشت و من هر روز دلم بی قرارتر میشد و هر روز ناراحت تر...اما این روزا فقط میگذشت یه وقتی به خودم اومدم دیدم ماههاست که گذشته و فقط گذشته...گاهی فک میکردم دیگه دعاهام فایده نداره و وقتی به روزایی که مونده بود روزایی که ازش وحشت دارم فکر میکردم خودم رو یه شکست خورده ی بدبخت میدیدم که باز هم اشتباه کرد و راهش رو غلط رفت اما هر چی فکر میکردم نمیدونستم کجای کارم اشتباست کجای راهو اشتباه رفتم ..اما حالا خوشحالم بعد این همه غصه....
چشمهایم باز تر شده......از غمی که در دلم هست از عشقی که عذابم میده.....از سکوت نگفته هایم.خدایا نمیدونم صلاحم چیه اما راضیم به رضای تو هر چه تو خواستی.....اما مهربانترینم با این دل چه کنم؟بهترینم در کنار همه ی چیزهایی که برام مقدر کردی برای دلم آرامش بخواه....روزها می گذرند خیلی سریع تر از انتظارم و من هر روز در حسرت روزی که گذشت می مانم.در حسرت روزهایی که از دست دادم...کاش میدونستی که چقدر دوستت دارم..کاش میدونستی که اگر غمی هست غم دوست داشتن تو....غم سکوتم......
چهارشنبه 27 اردیبهشت 1391 :: 20:00 :: نويسنده : too123
آموخته ام این عشق است که زخم ها را شفا می دهد نه زمان سهشنبه 26 اردیبهشت 1391 :: 10:35 :: نويسنده : too123
وقتی قدم به کاشانه قلبم نهادی، ويرانه اين قلب شکسته را اميدی تازه بخشيدی.
وقتی طنين صدايت کاشانه قلبم را پر کرد، روزگار خاکستری و شب های تاريک و خموش زندگی و لحظه های تلخ عمرم را از ياد بردم.
و لبهای زيبايت برايم سخن گفت ، زندگی ام رنگ تازه ای به خود گرفت و تازه توانستم اميد را به گونه ای شاعرانه معنا کنم ... آری ای پرنده کوچک قلبم، در کنار تو بودن و در رويای تو بودن برای من زيباست.
پيوندها نويسندگان |
|||
|
|
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید