هر کسی که رفت ، پاره ای از دل من را با خود برد !

اما تو که هنوز نرفته ای و می دانم که حتی شـده دورادور ، هنــوز هم با من هسـتی ...

تمام اینها نتیجه تقدیر من نبود ، ولی قبول دارم که تقصیر خودم بود !

ولی هیچوقت فکر نکن که دلم برایت تنگ نمیشود ، فکر نکن که نمی خواهم باز هم ببینمت

ولـــی ، ببین عــزیــزم ! نگذاشتــنـــد با نخواستم کلی فرق دارد ...

پس می سپارمت به باران ، که در این عصر خنک پاییزی چشمانم را تر کرد ، و به آن دو

ستاره که دیگر مال من و تو نیستـند ...