|
Romans |
|||
|
پنجشنبه 12 بهمن 1391 :: 12:11 :: نويسنده : too123
به مجـــنـــون گفت روزی ساربانـی
چــــرا بیهـوده در صحـــرا روانـــــــی اگر داری تو با لیـــــلـــی سر و کــار بود آن بی وفـــــــا با دیگـــــــران یار سر و زلفش به دست دیگران اسـت تو را بیهوده در صـــحـرا روان اسـت ز حرف ساربان مجنــــــن فغان کـرد برایش این رباعـــــــی را بیــان کـرد درخت بــی ثمر هر کس نشانـــــــد میان عاشق و معشوق رمزیســـــت چه دانـــــد آن که اشتر می چرانـــد
پيوندها نويسندگان |
|||
|
|