|
Romans |
|||
|
پنجشنبه 12 بهمن 1391 :: 12:11 :: نويسنده : too123
به مجـــنـــون گفت روزی ساربانـی
چــــرا بیهـوده در صحـــرا روانـــــــی اگر داری تو با لیـــــلـــی سر و کــار بود آن بی وفـــــــا با دیگـــــــران یار سر و زلفش به دست دیگران اسـت تو را بیهوده در صـــحـرا روان اسـت ز حرف ساربان مجنــــــن فغان کـرد برایش این رباعـــــــی را بیــان کـرد درخت بــی ثمر هر کس نشانـــــــد میان عاشق و معشوق رمزیســـــت چه دانـــــد آن که اشتر می چرانـــد
پيوندها نويسندگان |
|||
|
|
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید