بازگشته ام

با کوله باری از شعر های ناگفته....

تنها اینجا

مکان امن عاشقانه های من است

رفتنت

آنقدرها که فکر می کنی فاجعه نیست

فقط من مثل بیدهای مجنون ایستاده می میرم

حالی که پریشان است!

احتیاج به آرامش دارد !!

نه سرزنش....

کاش می فهمیدند....؟؟؟

ديشب با خدا دعوايم شد ...

با هم قهر کرديم ...

فکر کردم ديگر مرا دوست ندارد ...

رفتم گوشه اي نشستم ...

چند قطره اشک ريختم و خوابم برد ...

صبح که بيدار شدم مادرم گفت ...

نميداني از ديشب تا صبح چه " باراني " مي آمد ...

اين عکس آخری ست که می گيرم

از تو به يادگار ...

ناديده گير اشک مرا ، ای يار !

لبخند دلبرانه بزن لطفاً ...