|
Romans |
|||
|
باز هم در دل غمگین خود،رد پای درد را احساس می کنم و قدمهایی که طنین موهوم انگیز جدایی را درسرم می پروراند.می ترسم،آری می ترسم که غریبه ای در شبی تاریک و مهتابی او را از صندوقچه ی قلبم بدزدد، می ترسم که آن شاهزاده ی غمگین قصه ی من با تند بادی ازکنارم برود. به یاد دارم روزی را که شاهزاده ای سوار بر اسب سپید آرزوها از جاده ی تنهایی من عبور کرد و من از آن روز به دنبال او ،رهسپار جاده ی تنهاییم .و من سرد و بی روح ،در گوشه ای پنهان در عزلت وتنهایی ، شعر عشق را که او با دستانش به من هدیه داد،می نوازم و قصه ی تنهایی دخترکی را که تمام شب بوها می شناسندش، می خوانم
پيوندها نويسندگان |
|||
|
|
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید