خداوندا تو می دانی که من دلواپس فردای خود هستم...

 مبادا گم کنم راه قشنگ آرزوها را...

 مبادا گم کنم اهداف زیبا را...

 مبادا جا بمانم از قطار موهبت هایت...

دلم بین امید و نا امیدی می زند پرسه!می شود خسته!!!!

این نیست حال و هوای گذشته های دور من
اینک حس میکنم تویی زندگی من
گرتو نباشی نیست نفسی برای زنده ماندن من
یک جمله باقی مانده که ناتمام نماند شعر من
خیلی دوستت دارم عشق من

نمیگویمت پنجه آفتابی
نمیگویمت گل همیشه بهاری
نمیگویمت با تو تنها زنده ام
یا نباشی بی تو میمیرم
دست از این اغراقها برداشته ام !
فقط یک کلام ،ساده میگویم…
” تا همیشه دوستــــــــت دارم

سلام به قاصدکهای خبر رسان که محکوم به خبرند

و سلام به شقایقهایی که محکوم به عشقند

و سلام به تو که محکوم به دوست داشتنی

دوستت دارم آهای تو که نمیدانی بد جوری عاشقت شدم.

شاخه گلت سالها بود در میان دفترت خو

بود ، بی اجازت امروز بیدارش کردم

دل من نرمتر از جنس حریر

دلم از جنس بلور

گر تورا قصد شکستن باشد

سنگ بی انصافیست

یک تلنگر کافیست

ای دل، دل سودا زده، سامانم کـو؟ / ای کالبد تهی شده جـــــــانم کـو؟

امـــروز که از همیشه مشتاق ترم / ای خانه ی سوت و کور مهمانم کو؟

.

.

نسبت به تو  حس  کور  میـلی دارم / دور و بـــــــر خود  هـــزار  لیـلی دارم

من نــاز نمی خرم  شما هم نفروش / چون عاشق کشته مرده خیلی دارم . . .
 

به نامردی نامردان قسم خوردم

 که نامردی کنم در حق نامردان.

الهی یکی پبدابشه رو دلت پا بزاره.

هرچی که با من میکنی

یه روز به روزت بیاره

درد دارد
وقتی مـی رود
و هـمه می گویند
دوستت نداشـت
و تو نمـی توانی ثابت کنی
که هرشـب
با عاشقانـه هایش
خوابـت می کرد...