مستـ از تو

مــے رقصمـ تا سرگیـــجــہ

تا تار شدטּ اتاقـ

تا سیاهـ تر شدטּ چشممـ

تا نبینمـ

نبودنـ بــے دلیلتـ را

عشق تو

شوخی زیبایی بود که خداوند با قلب من کرد ! زیبا بود امّا

شوخی بود !

حالا .... . . تو بی تقصیری ! خدای تو هم بی تقصیر است !

من تاوان اشتباه خود را پس میدهم . . . ! تمام این تنهایی

تاوان « جدّی گرفتن آن شوخی » است .....

دست هایت که مال من باشد ...!

هیچکس..!!

مرا..!! دست کم نخواهد گرفت ..!!!

رفتـن کسـی کـه لایـق نیسـت … نـعمـت اسـت نـه فـاجـعه !!

پٌر مى كنم پياله ها را

يكى پَس از ديگرى...

سَر مى كشم شرابِ خيالت را

مَست مى شَوَم...مَست!

فِكرَش را بكٌن

اگر دَر كِنارَم بودى

مَست كه نه

ديوانه ات مى شدم...ديوانه!

باید فراموشت کنم / چندیست تمرین می کنم / من می توانم ! می شود ! / آرام تلقین می کنم /حالم ، نه ، اصلا خوب نیست ….تا بعد، بهتر می شود …. / فکری برای این دلِ آرام غمگین می کنم /من می پذیرم رفته ای / و بر نمی گردی همین ! / خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم / کم کم ز یادم می روی / این روزگار و رسم اوست ! / این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین میکنم.

آیین عشق بازی در جهان عوض شده ...



در عشق سالهاست که فتوا عوض شده ...



چشمش بر چشم من بود و دلش پیش دیگری ...



گلایه ای نیست " این است رسم دلبری ...

دیشب را تا صبح بدنبالت گشتم
لابه لای تمام خاطرات گذشته...
تمام خوبهایم را  ورق زدم...
لحظه به لحظه اش را...
رد پایت همه جا جاریست...
اما...
دوباره تکرار داستان همیشگی
نبود تو و انتظار من...!!!
امروز را هم دوباره دنبالت می گردم......مثل همه روزهای نبودت!!!
امروز هم سراغت را از تمام برگ ها می گیرم...!
شاید برگی را از قلم انداخته باشم!

افسوس مي خورم ....چرا؟چرا با رفتن تو.............

بهار مي آيد ؟...آمدي در سرماي زمستان... به سردي زمستان بودي.....

به غم انگيزي  شبهاي تنهايي.....  به خشکي برف  ...مي روي..... بهار مي ايد ...

به نظر معامله خوبي  است....اميد ان دارم بهار گلي بر چهره ات بنشاند ...

چه اميد مبهمي...گردش روزگار خطا ندارد ....زمستان هيچ گاه بهار را نمي بيند...

ای کاش که معشوق ز عاشق طلب جان می کرد، تا که هر بی سرو پایی نشود یار کسی !!!