نگاهم کرد پنداشتم دوستم دارد.

 نگاهم کرد در نگاهش هزاران شوق عشق را خواندم.

نگاهم کرد دل به او بستم.

 نگاهم کرد

اما

بعدها فهمیدم فقط نگاه میکرد

در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد.

کس جای در این منزل ویرانه ندارد.

دل را به کف هر که دهم باز پس آرد.

کس تاب نگهداری دیوانه ندارد

همه گفتند فراموشش کن
و نمے دانستند
که به جز یاد تو هر لحظه مرا
یارے نیست
هر که مے دید غمم را مے گفت
که دوایت گذر ایام است
لحظه و ساعت و روز
در پے هم رفتند
و فراموش شدند
عشقت اما در من
همچنان پا بر جاست
هر که مے گفت
دوایت گذر ایام است
کاش مے دید که بعد از عمرے
باز هم یاد تو در من باقیست
باز هم یاد تو در من گرم است
باز هم یاد تو در من خوب است
باز هم یاد تو رویای من است
باز هم یاد تو امید فرداے من است.
.I Love you